محمد سلمانی مقدم
 
چکیده
 
   یکی از چالش های اساسی کشورهای در حال توسعه دستیابی به توسعه پایدارمناطق روستائی است. علی رغم تلاشهای مستمر و عدیده انجام گرفته در این راستا هنوز کشورها ی مذکوردر رسیدن به وضعیت مطلوب در این مقوله با فاصله روبرو هستند. در کشور ما نیز علی رغم سرمایه گذاری های مناسب و توجه مطلوب دولت به مناطق روستایی هنوز این مناطق با مشکل توسعه پایدار    روبرو می باشند یکی از دلایل عمده این مسئله به عدم مشارکت نهادینه جوامع محلی روستائی در برنامه های توسعه روستائی و عدم ایجاد مدیریت مشارکت مدار برمی گردد که باعث می شود طرحها و پروژه های توسعه روستائی با موفقیت کمی به اجرا برسند به بیان دیگر هنوز مکانیزم مناسبی برای تحقق مشارکت نهادینه مردم در برنامه های توسعه روستائی کشور برای رسیدن به مدیریت مشارکت مدار وجود ندارد .در راستای دستیابی به این مکانیزم و الگو طرح پایلوتی در بخش منابع آب و خاک کشور تحت عنوان طرح مدیریت پایدار منابع آب و خاک حبله رود شکل گرفت که اصلی ترین رویکرد آن بدست آوردن الگوی مشارکت نهادینه مردم در برنامه های حفاظت آب و خاک و حرکت به سمت مدیریت مشارکت مدار در مناطق روستائی بود. مقرر بود که در صورت بدست آمدن الگو و مدل مذکور سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور آن را تبدیل به برنامه اقدام ملی نماید و در سطح کشور به اجرا رساند. طرح پایلوت مذکور در مراحل اجرای خود با مسائل عدیده ای روبرو شد که یکی از مشکلات عمده آن مسئله مدیریت و تحقق هماهنگی بین بخشی و فرابخشی در مراحل اجرای طرح بود. این مقاله به بررسی مشکل مذکور در طرح مدیریت پایدار منابع آب و خاک حبله رود در فاز اول و راهکارهای تبین شده برای کاهش این مشکل در فاز دوم طرح می پردازد.
واژه های کلیدی: توسعه پایدار، مدیریت، آبخیزداری، هماهنگی بین بخشی، طرح حبله رود